Γαλλική ζαχαροπλαστική

Συνδυάζοντας το τερπνό με το ωφέλιμο βρεθήκαμε για λίγες μέρες στη Γαλλία. 
Όπως θα δείτε από τις φωτογραφίες που ακολουθούν, αντί να φωτογραφίζω τα μνημεία και τα αξιοθέατα, φωτογράφιζα τους γαλλικούς φούρνους! Προς υπεράσπισή μου όμως, οι φούρνοι στη Γαλλία εκτός από ψωμί και αντίστοιχα "ψωμένια" είδη, έχουν πάντα και γλυκά (γι αυτό και η ταμπέλα τους γράφει  "Boulangerie-patisserie" που σημαίνει Φούρνος-ζαχαροπλαστείο) και κατά μία έννοια αποτελούν αξιοθέατο, ειδικά για μία ορκισμένη γλυκομανή όπως εγώ! 
Θα δείτε στις φωτογραφίες ότι τα γλυκά δείχνουν (και είναι) πολύ υψηλής αισθητικής παρά το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς τους φούρνους είναι απλά, συνοικιακά καταστήματα. Η γεύση τους φυσικά δεν υπολείπεται της εμφάνισης. Αυτό οφείλεται στη γαλλική παράδοση στη ζαχαροπλαστική που ανεβάζει ψηλά τον ανταγωνισμό και κατά συνέπεια το επίπεδο των γλυκών. 
Ενώ την τελευταία φορά που ήμουνα στη Γαλλία ήταν πολύ στη μόδα τα μακαρόν, με αποτέλεσμα παντού να συναντάμε πολλές εκδοχές τους, αυτή τη φορά, και ενώ υπάρχουν φυσικά αρκετά μακαρόν στις προθήκες, έχουν πλέον παραχωρήσει το θρόνο και το στέμμα τους στα εκλαίρ. Προφανώς πρόκειται για τη νέα (ή μάλλον την αναβίωση της παλιάς) μόδα στα γλυκά. Πολλά μικρά, κουκλίστικα ζαχαροπλαστεία που ειδικεύονται στα εκλαίρ-κοσμήματα (όπως αυτά της πρώτης φωτογραφίας) και πολλές εκδοχές εκλαίρ σε όλα τα υπόλοιπα ζαχαροπλαστεία. Εγώ ξετρελλάθηκα με την εκδοχή του λεμονιού, η Νατάσα με τη το φυστίκι και με την αλμυρή καραμέλα, ειλικρινά η γεύση τους ήταν απερίγραπτη! Ωραία μόδα τα εκλαίρ και με πολλές παραλλαγές! 

Χαζέψτε τις φωτογραφίες και πάρτε γλυκές ιδέες για τις δικές σας γλυκές δημιουργίες!
Σε αυτή τη φωτογραφία προσέξτε ιδιαίτερα τα εκλαίρ αριστερά, στα χρώματα της γαλλικής σημαίας (μπλε-λευκό και κόκκινο)!

Αξίζει να προσέξετε τις λευκές αυτές πυραμίδες με τη μικρή χρυσή λεπτομέρεια στην κορυφή




Πάνω αριστερά φαίνεται το flan, η γαλλική έκδοση της γαλατόπιτας-δημοφιλές γλυκό με πολλές παραλλαγές

Στα αριστερά, τάρτες με βερίκοκα

Μία πρωτότυπη τάρτα με σύκα



Στο συγκεκριμένο ζαχαροπλαστείο όλα τα γλυκά ήταν σαν έργα τέχνης, με αποκορύφωμα αυτά τα γλυκά-φιλάκια και τη διπλανή Πάβλοβα με πεπόνι και ακτινίδιο!





ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΜΕ ΠΙΠΕΡΙΕΣ ΚΑΙ ΦΕΤΑ

Επιβιώσαμε -αν και δύσκολα- από τον πρώτο καύσωνα του καλοκαιριού και ελπίζουμε να μην υπάρξει δεύτερος! 
Την Παρασκευή το μεσημέρι, στην κορύφωση του καύσωνα, εγώ που κυκλοφορώ με μηχανάκι βίωσα πρωτόγνωρες καταστάσεις. Πάντα οι πολύ ζεστές μέρες έχουν μία ταλαιπωρία για αυτούς που κυκλοφορούν με μηχανές. Λίγο το κράνος που ζεσταίνει ακόμα περισσότερο, λίγο ο ήλιος που σε χτυπάει αλύπητα (ειδικά όταν σταματήσεις σε κόκκινο φανάρι), λίγο οι εξατμίσεις από τα αυτοκίνητα ... όλα αυτά μαζί δοκιμάζουν την υπομονή και την αντοχή. Αλλά ειδικά τις μέρες του πρόσφατου καύσωνα αισθάνθηκα κυριολεκτικά όπως το κοτοπουλάκι όταν μπαίνει στο φούρνο για να ροδοψηθεί! Κατάσταση που όμοιά της δεν είχα βιώσει στα τόσα χρόνια που κυκλοφορώ. Προς τιμή λοιπόν του πουλερικού που ροδοψήνεται και επειδή φούρνος δεν έπαιζε να ανάψει στο σπίτι για μέρες, δοκιμάσαμε ένα πολύχρωμο κοτοπουλάκι στην κατσαρόλα συνδυασμένο με φέτα και ρίγανη. Φαγητό εύκολο, νόστιμο και με χαρακτηριστική ελληνική γεύση λόγω της φέτας και της ρίγανης.

Υλικά:
1 συσκευασία κοτόπουλο φιλέτο κομμένο σε μεγάλες μπουκιές
2 κόκκινες πιπεριές σε κομμάτια
2 πράσινες πιπεριές σε κομμάτια
1 μικρό σκαφάκι (250 γρ.) μανιτάρια φρέσκα
1 μεγάλο κρεμμύδι σε φέτες
2 ώριμες ντομάτες πολτοποιημένες
Λίγη ζάχαρη
Αλάτι, πιπέρι
200 γρ. φέτα
Ελαιόλαδο
Ρίγανη

Σε μεγάλη πλατιά κατσαρόλα σωτάρουμε στο ελαιόλαδο το κοτόπουλο μέχρι να ροδίσουν όλα τα κομμάτια. Ρίχνουμε σε λίγο τα κρεμμύδια, τις πιπεριές και τα μανιτάρια και τα σωτάρουμε λίγο και αυτά μέχρι να μαραθούν. Σβήνουμε με τη ντομάτα, προσθέτουμε τη ζάχαρη και το αλατοπίπερο και βράζουμε σε χαμηλή φωτιά για περίπου μισή ώρα μέχρι να εξατμιστούν τα πολλά υγρά και να δέσει η σάλτσα.
Αφού σβήσουμε τη φωτιά προσθέτουμε τη φέτα κομμένη σε κύβους και πασπαλίζουμε με ρίγανη.
Το φαγητό αυτό δίνει πολύ νόστιμη σαλτσούλα που ταιριάζει ωραία με τηγανητές πατατούλες, ρύζι ή απλά με νόστιμο (και μπόλικο) ψωμάκι! 

COOKIES ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΩΡΙΜΗΣ ΜΠΑΝΑΝΑΣ

Από τότε που είδα πολλές παρόμοιες συνταγές να κυκλοφορούν στις μαγειρικές, ιντερνετικές, γειτονιές, τα συγκεκριμένα cookies που χρησιμεύουν στην αξιοποίηση της μαυρισμένη μπανάνας μου έχουν λύσει τα χέρια. Να ναι καλά το μυαλό που τα πρωτοεμπνευστηκε! 

Προσωπικά τα παρασκευάζω τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα γιατί (δυστυχώς ή ευτυχώς) οι μαυρισμένες μπανάνες δεν μας λείπουν ποτέ! Εκτός από την "κλασσική" και πιο απλή εκδοχή που ζητάει μόνο μπανάνες, κουάκερ και λίγη κανέλα, έκανα διάφορους πειραματισμούς. Ξηροί καρποί και σταφίδες έδωσαν ωραίο γευστικό αποτέλεσμα. Αναζητώντας κάτι που να δίνει σοκολατένια γεύση κατέληξα στα (μπαρουτοκαπνισμένα) cookies της φωτογραφίας τα οποία δεν πρέπει να κρίνετε από το ιδιαίτερα...σκούρο χρωματάκι τους! Μην παραπλανάστε, δεν είναι καμμένα, αντίθετα έγινα νοστιμότατα και επαναλήφθηκαν πολλές φορές ως κολατσιό για το σχολείο. Πιστέψτε με, για να το ζητάνε και να το ξαναζητάνε οι συμμαθήτριες της Νατάσας κάτι πρέπει να αξίζουν!  

Για την ποσότητα που βλέπετε (δηλαδή 16 μέτρια cookies) χρησιμοποίησα:
3 μέτριες ώριμες μπανάνες
1 φλιτζάνι του τσαγιού κουάκερ
2 κουταλάκια χαρουπάλευρο
2 κουταλιές της σούπας ζάχαρη καστανή
Αφού έλιωσα τις μπανανες πολύ καλά με ένα πιρούνι, πρόσθεσα όλα τα υπόλοιπα υλικά έτσι ώστε να πάρω έναν πηχτό "χυλό". Με ένα κουτάλι της σούπας έβαλα αντίστοιχη ποσότητα πάνω σε ταψί στρωμένο με λαδόκολλα. Κατόπιν τα έψησα για 15 λεπτά σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς. Έτοιμα και υγιεινά!!
Ο τελευταίος μήνας ήταν δύσκολος και φορτωμένος, τόσο από υποχρεώσεις όσο και από ένα δυσάρεστο οικογενειακό θέμα. Δεν είχα όρεξη να ασχοληθώ ούτε με τη μαγειρική ούτε και με πολλά άλλα που συσσωρεύτηκαν. Ελπίζω σε καλύτερες μέρες με πιο φωτεινή διάθεση (και πιο...καλοκαιρινό καιρό, μην ξεχνιόμαστε!).

ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΜΕ ΣΠΑΝΑΚΙ

Νόστιμο, υγιεινό και πρωτότυπο φαγάκι είναι οι γίγαντες μαγειρεμένοι με σπανάκι στο φούρνο. Τους δοκιμάσαμε το Πάσχα στα Γιάννενα και επειδή μου άρεσαν πολύ (να τονίσω όμως εδώ ότι γενικά οι γίγαντες είναι από τα αγαπημένα μου φαγητά) τους έφτιαξα δύο φορές ακόμα. Η Νατάσα τους τρώει με δυσκολία, οι μεγάλοι ενθουσιαστήκαμε και τους εξαφανίζουμε! Πάντως για τους οπαδούς των οσπρίων αυτό το φαγητό είναι μία διαφορετική πρόταση, εξίσου νόστιμη.
Τα υλικά για ένα κανονικό ταψί είναι:
1 πακέτο φασόλια γίγαντες (500 γραμμάρια)
1 κιλό σπανάκι 
3-4 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα
1 πράσο ψιλοκομμένο
1/2 ματσάκι άνηθος ψιλοκομμένο
1 κουταλιά πελτές ντομάτας
1 φλιτζάνι νερό
1/2 λεμόνι (ο χυμός)
1 φλιτζάνι ελαιόλαδο
Αλάτι, πιπέρι

Από το προηγούμενο βράδυ βάζουμε τους γίγαντες σε νερό να μουλιάσουν. Την επόμενη μέρα τους βράζουμε μέχρι να μαλακώσουν (δεν θέλουμε όμως να γίνουν πολύ μαλακοί). Πλένουμε καλά το σπανάκι και το στραγγίζουμε. Σε ένα πυρέξ στρώνουμε τους γίγαντες και από πάνω το σπανάκι, τα κρεμμυδάκια το πράσο και τον άνηθο. Αλατοπιπερώνουμε και περιχύνουμε με το λάδι, το νερό (μέσα στο οποίο έχουμε διαλύσει τον πελτέ) και το λεμονάκι. 
Ψήνουμε στο φούρνο (στο σύνολο θέλει περίπου μιάμιση ώρα) ανακατεύοντας κατά διαστήματα. Στο τέλος το φαγητό μας μένει με το λαδάκι του.

ΠΟΛΥΧΡΩΜΟ ΠΑΣΧΑ


Χρόνια Πολλά σε όλους! Χριστός Ανέστη!
Το Πάσχα φέτος μας έκανε δώρο έναν πολύ όμορφο καιρό και έτσι στις περισσότερες περιοχές της Ελλάδας απολαύσαμε πολύχρωμες ανοιξιάτικες εικόνες. 
Εμείς είχαμε την ευτυχία να βρεθούμε στα πανέμορφα Γιάννενα και στο υπέροχο Ζαγόρι. Περάσαμε μερικές καταπληκτικές μέρες και τα μάτια μας ξεκουράστηκαν αντικρίζοντας μία φύση σε τρελά κέφια! Σε κάθε στροφή της διαδρομής ξετυλίγονταν εικόνες ξεχωριστές. 
Τα ηπειρώτικα τοπία μας άρεσαν τόσο πολύ που νομίζω πως σύντομα θα επιστρέψουμε, ειδικά τώρα που η οδική πρόσβαση από την Αθήνα έγινε πιο φιλική και ξεκούραστη. 





 

ΥΓΙΕΙΝΑ MUFFINS

Η σημερινή μας συνταγή δίνει υγιεινά, νόστιμα και εύκολα muffins. Το μόνο ...μυστικό τους είναι να χρησιμοποιήσουμε τις γνωστές μας, πασπαρτού μπανάνες, εκείνες τις πολύ ώριμες και μαυρισμένες που σε τόσες και τόσες συνταγές που κυκλοφορούν μπορούμε να αξιοποιήσουμε! 
Τελικά με την πληθώρα των συνταγών που υπάρχουν πια για τις μαυρισμένες μπανάνες, μάλλον θα πρέπει να μην τις καταναλώνουμε όταν τις αγοράζουμε και να τις αφήνουμε επίτηδες να παρα-ωριμάσουν! Όπου κι αν προστεθούν δίνουν γλύκα, άρωμα και ζουμερή υφή. Δοκιμάστε αυτά τα muffins και θα τα φτιάχνετε συχνά, είναι ιδιαίτερα νόστιμα και αρέσουν πολύ, χωρίς να έχουν πολλά και βαριά υλικά!
Υλικά (γα 12 muffins)
2 φλιτζάνια αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κουταλάκι γλυκού κανέλα
1 κουταλάκι γλυκού σόδα σκόνη
1/2 κουταλάκι γλυκού αλάτι
1/2 φλιτζάνι λάδι καρύδας
1/2 φλιτζάνι μέλι
3 αυγά
1 1/2 φλιτζάνι λιωμένες (με το πιρούνι) μπανάνες 
1/4 φλιτζανιού γιαούρτι
Εκτέλεση
Ζεσταίνουμε το λάδι καρύδας ελαφρά, μέχρι να γίνει ρευστό (προσοχή να μην βράσει). Το αφήνουμε να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου. 
Σε ένα μπολ κοσκινίζουμε το αλεύρι και προσθέτουμε την κανέλα, τη σόδα σε σκόνη και το αλάτι. 
Σε ένα άλλο μπολ ανακατεύουμε καλά, κατά προτίμηση με αναδευτήρα, το λάδι καρύδας με το μέλι μέχρι να ομογενοποιηθούν. 
Προσθέτουμε τα αυγά, τις μπανάνες και το γιαούρτι. 
Τέλος, προσθέτουμε και το  μείγμα των στερεών υλικών. 
Ανακατεύουμε  καλά και γεμίζουμε τις θήκες των muffins κατά τα 3/4. Ψήνουμε για περίπου 16-20 λεπτά, ανάλογα το φούρνο μας.



Η διάθεσή μου σήμερα δεν είναι καθόλου καλή. 
Χθες έγινε ένα πολύ δυσάρεστο συμβάν, μία αναπάντεχη, τραγική απώλεια για μία συνάδελφο, που ακόμα και ως είδηση όλοι εμείς δεν μπορούμε να χωνέψουμε. Μία γυναίκα που την λες και προσωποποίηση του κεφιού, κυριολεκτικά μόνιμα χαμογελαστή και ευδιάθετη, κλήθηκε κυριολεκτικά από τη μία στιγμή στην άλλη, να αντιμετωπίσει το αδιανόητο. Σκέφτομαι την ίδια, τον τωρινό πόνο της και τον ακόμα πιο δύσκολο δρόμο που έχει μπροστά της. 
Ο δρόμος αυτός θα είναι πολύ μακρύς για εκείνη...
Περιφέρομαι άκεφη και προβληματισμένη για όλα αυτά που θεωρούμε δεδομένα (και δεν είναι), για όλα αυτά που μας αγχώνουν (ενώ κατά βάση είναι ανούσια), για όλα αυτά που σχεδιάζουμε με επιμέλεια (ενώ τελικά είναι θέμα τύχης αν θα μπορέσουμε να τα πραγματοποιήσουμε), για όλες τις απώλειες που θα χρειαστεί να διαχειριστούμε χωρίς να το θέλουμε. Ορισμένοι καταφέρνουν να σηκώσουν κάποτε το κεφάλι και να συνεχίσουν όπως-όπως, ορισμένοι διαλύονται και παραιτούνται. 
Η ζωή τα έχει όλα και τα καλά και τα άσχημα, κάποιοι όμως είναι πιο άτυχοι από άλλους και πετυχαίνουν το χειρότερο λαχνό. Τελικά είναι θέμα μοίρας, τύχης, ίσως κάποτε επιλογών? 
Πάντως η σημερινή μέρα δεν είναι από τις καλές... 
Καλή δύναμη σε όσους αντιμετωπίζουν τόσο δυσβάσταχτες απώλειες και μακάρι κάποια στιγμή να βρει γαλήνη η ταλαιπωρημένη τους ψυχή...   


ΤΑΡΤΑ ΜΕ ΤΥΡΙ

Ναι, μην απορείτε, το ξέρω ότι ο τίτλος της ανάρτησης δεν ταιριάζει με την πρώτη φωτογραφία. Αυτή η πεταλουδίτσα που απεικονίζεται δεν μπορεί να έχει κάποια σχέση ούτε με τάρτα ούτε με τυρί. 
Γιατί λοιπόν την έβαλα???
Με πολύ καμάρι (ταρατατααααν, ηχούν τα τύμπανα) σας παρουσιάζω το πρώτο μου έργο. Το έργο που μετά πολλών κόπων και βασάνων κατασκεύασα στην τάξη της αργυροχρυσοχοϊας που παρακολουθώ φέτος! 
Αν την παρατηρήσετε προσεκτικά αυτή την πεταλουδίτσα θα δείτε ότι δεν είναι συμμετρική και ότι παρουσιάζει πολλές ατέλειες. Αλλού είναι πιο ίσια και αλλού πιο στραβή. Επειδή όμως μου πήρε αρκετές ώρες επίπονης (καημένα μου χεράκια!) δουλειάς, πιστέψτε με πως τη φοράω με μεγάλο καμάρι! 
Όλες οι μορφές δημιουργίας έχουν ψυχοθεραπευτική δράση και από προσωπική πλέον πείρα πιστεύω πως η αργυροχρυσοχοϊα είναι από τις πιο αποτελεσματικές σε αυτό τον τομέα.  Την ώρα που ασχολείσαι, πρέπει να συγκεντρωθείς απόλυτα σε αυτό που κάνεις κι έτσι το μυαλό αδειάζει από όλα και κάπως σα να...καθαρίζει μετά. Επιπλέον, στη συγκεκριμένη τέχνη μου φαίνεται μαγικό το πως ένα απλό, ίσιο και λεπτό κομμάτι από μέταλλο, στο μέγεθος του σπιρτόκουτου, μπορεί να μεταμορφωθεί σε κάτι εντελώς διαφορετικό με λίγες μόνο παρεμβάσεις (είπαμε, δεν έχω μάθει ακόμα παρά μόνο τα πολύ-πολύ-πολύ βασικά). 
Ελπίζω σύντομα να έχω και άλλα "έργα" μου να σας δείξω, αν και η...τέχνη μου βρίσκεται ακόμα σε εμβρυακό στάδιο! 

Πέραν της αργυροχρυσοχοϊας, να δούμε σήμερα και μία νόστιμη τάρτα με τυριά που την προτιμούμε συχνά στο σπίτι μας γιατί μας φέρνει μία ατμόσφαιρα γαλλικού bistrot που τόσο αγαπάμε οικογενειακώς! 
Στη Γαλλία οι τάρτες φυσικά έχουν την τιμητική τους και εμφανίζονται με άπειρους συνδυασμούς, από τους πιο κλασσικούς μέχρι τους περισσότερο ευφάνταστους. Στα γαλλικά εστιατόρια οι τάρτες σερβίρονται με τη συνοδεία μπόλικης πράσινης σαλάτας που τους δίνει την απαραίτητη δροσιά και φυσικά μαζί με ένα ποτήρι κρασί. 
Η δική μου τάρτα τυριού που αποτελεί λατρεία της κόρης μου είναι ιδιαίτερα απλή. Μετά από δοκιμές και συνδυασμούς υλικών νομίζω πως έχω καταφέρει να βρω τον ιδανικό για τα γούστα μας συνδυασμό που την κάνει πολύ τυρένια και νόστιμη, χωρίς να απαιτούνται πολλά υλικά και χρονοβόρες διαδικασίες. Για τη ζύμη εγώ χρησιμοποιώ την γρήγορη ζύμη για τάρτα που έχω δώσει και παλιότερα, μπορείτε όμως φυσικά να χρησιμοποιήσετε όποια ζύμη σας βολεύει ή ακόμα να πάρετε και κάποια έτοιμη (όπως κάνει μία φίλη μου με μεγάλη επιτυχία στο αποτέλεσμα).  

Τα υπόλοιπα υλικά είναι τα ακόλουθα:

200 γρ. τυρί γκούντα ή μοτσαρέλλα κομμένο σε κύβάκια 
200 γρ. τυρί τύπου ρεγκάτο κομμένο σε κυβάκια ή τριμμένο
1 κουτάκι (το μικρό) αδιάλυτο εβαπορέ (και με χαμηλά λιπαρά αν θέλουμε)
1 μικρή κρέμα γάλακτος (και με χαμηλά λιπαρά αν θέλουμε)
2 αυγά
Νιφάδες κρεμμυδιού σε σκόνη (μην το παραλείψετε)
Πάπρικα καπνιστή 
Η ζύμη που χρησιμοποιώ εγώ δεν θέλει ξεχωριστό ψήσιμο. Έτσι λοιπόν όπως είναι στρωμένη στο ταψάκι μας (που εγώ πάντα στρώνω με χαρτί αντικολλητικό για ευκολία), την τρυπάω σε διάφορα σημεία με πιρούνι. Πάνω στη ζύμη τοποθετώ τα κυβάκια του τυριού ομοιόμορφα. Σε ένα μεγάλο μπολ χτυπάω την κρέμα γάλακτος, το αδιάλυτο εβαπορέ και τα αυγά. Αφού ανακατευτούν καλά τα υγρά, προσθέτω τις νιφάδες κρεμμυδιού και την πάπρικα. Περιχύνω ομοιόμορφα την τάρτα και ψήνω στη μεσαία θέση του φούρνου στις αντιστάσεις για 30-40 λεπτά περίπου μέχρι η επιφάνεια να χρυσίσει. 
Η τάρτα αυτή είναι πολύ νόστιμη και κρύα καθώς παραμένει ζουμερή και δεν σκληραίνει.  

"ΣΟΚΟΛΑΤΕΝΙΟ" ΚΕΪΚ ΧΑΡΟΥΠΙΟΥ

`
Το χαρουπάλευρο το πετύχαινα σε πολλές συνταγές τα τελευταία χρόνια, εγώ όμως δεν το είχα χρησιμοποιήσει. Ήθελα μεν, δεν το αποφάσιζα δε. Η αλήθεια είναι ότι δεν διέθετα και κάποια συνταγή εγγυημένη, έτσι ώστε να μπω στον πειρασμό και έτσι η χρήση του έπαιρνε συνεχείς αναβολές στο μαγειρικό/ζαχαροπλαστικό μου πρόγραμμα. 
Το χαρουπάλευρο είναι ένα υγιεινό αλεύρι που χρησιμοποιείται συνήθως αντί της σοκολάτας και του κακάο. Θα μπορούσαμε να το θεωρήσουμε και ως μία υγιεινή σοκολάτα, καθώς, εκτός από τη γεύση της σοκολάτας περιέχει και φυσικά γλυκαντικά.  Έχει μεγάλη διατροφική αξία, δεν περιέχει καφεΐνη και γενικώς επιβάλλεται να το εντάξουμε (ή μάλλον να το επανεντάξουμε, καθώς στο παρελθόν χρησιμοποιούταν ευρέως) στο διαιτολόγιό μας.  
Αυτά όλα τα διάβαζα, τα ξαναδιάβαζα και έμπαινα σε σκέψεις. Τελικά ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και βρήκα μία συνταγή για κέικ, από "εγγυημένη" πηγή, τη μαμά μιας φίλης μου που είναι χρυσοχέρα και άφταστη μαγείρισσα! Το κέικ το έφτιαξα, μας άρεσε πάρα πολύ και το έχουμε επαναλάβει αρκετές φορές. Όπως θα δείτε από τα υλικά, πρόκειται για μία πολύ υγιεινή εκδοχή γλυκού καθώς περιέχει λίγη ζάχαρη (γλυκαίνει από τις ώριμες μπανάνες που θα βάλουμε) και ¨καλά" λιπαρά, δηλαδή το αγαπημένο μας ελαιόλαδο!
Μη σας τρομάξει η ...αγριωπή του όψη, το κέικ βγαίνει πιο μαύρο από τα σοκολατένια γλυκά και φαίνεται κάπως σαν καρβουνιασμένο, δεν είναι όμως! Για το ψήσιμό του ισχύει ό,τι και για τα υπόλοιπα γλυκά, το δοκιμάζετε με το μαχαίρι και όταν βγαίνει στεγνό είναι έτοιμο. Α, και μία επισήμανση για όσους δεν το ξέρουν αρχικά (όπως εγώ): η μυρωδιά του χαρουπάλευρου είναι ιδιαίτερη, δεν μοιάζει ακριβώς με της σοκολάτας και στην πρώτη επαφή μπορεί να σας ξενίσει, τελικά όμως είναι θέμα συνήθειας.

Η συνταγή έχει ως εξής:
100 γραμμάρια αλεύρι για όλες τις χρήσεις
200 γραμμάρια χαρουπάλευρο
50 γραμμάρια μαύρη ζάχαρη
1 πρέζα αλάτι
1 γεμάτο κουταλάκι του γλυκού σόδα
3 αυγά
50 γραμμάρια ελαιόλαδο
2 πολύ ώριμες μπανάνες
100 γραμμάρια γάλα
Ανακατεύουμε πρώτα όλα τα υγρά υλικά (τα αυγά, το λάδι και το γάλα) μαζί με τις μπανάνες (που τις έχουμε προηγουμένως λιώσει με ένα πηρούνι πολύ καλά). Κοσκινίζουμε το αλεύρι και το χαρουπάλευρο και τα ενώνουμε με τα υγρά υλικά (δεν χρησιμοποιούμε μίξερ, ένα μεγάλο κουτάλι αρκεί). 
Προσθέτουμε και τα υπόλοιπα στερεά υλικά (το αλάτι, τη μαύρη ζάχαρη και τη σόδα). Λαδώνουμε μία μακρόστενη φόρμα για κέϊκ, ρίχνουμε μέσα το μίγμα και ψήνουμε στους 180 βαθμούς για περίπου 40 λεπτά.

ΣΤΙΦΑΔΟ (ΣΤΟ ΠΙΟ ΕΛΑΦΡΥ ΤΟΥ)


Αχ! Αυτή η γυναίκα μου (1967)
Είδος: Κωμωδία
Σκηνοθεσία: Σκαλενάκης Γιώργος 
Σενάριο: Τσιφόρος Νίκος, Βασιλειάδης Πολύβιος
Παραγωγή: Δαμασκηνός Θ. - Μιχαηλίδης Π.
Πρωταγωνιστούν: Βουγιουκλάκη ΑλίκηΠαπαμιχαήλ Δημήτρης, Μιχαλόπουλος Γιάννης, Νοταρά Σαπφώ, Κωνσταντάρου Μαρία, Μαλούχος Βασίλης, Στυλιανοπούλου Δέσποινα, Τσαούσης Γιώργος, Μεσσαλάς Γιώργος, Φράνσις Μαρί, Γραβλιώτου Μαίρη.
Διάρκεια: 89
Εισιτήρια: 428079 
Α' Προβολή: 6/11/1967 

Υπόθεση:
Ο Δημήτρης, υπάλληλος στο γραφείο που διευθύνει ο Χαρίλαος, εποφθαλμιά την χηρεύσασα θέση του υποδιευθυντή και στην προσπάθεια του να καλοπιάσει τον διευθυντή του, τον καλεί στο σπίτι να φάει λαγό στιφάδο, δήθεν από τα χεράκια της γυναίκας του Νίνας. Για κακή του τύχη όμως, ο Χαρίλαος την ώρα που πηγαίνει στο γεύμα συναντά την Νίνα και χωρίς να γνωρίζονται τσακώνονται, χρησιμοποιώντας πολύ χοντρά λόγια ο ένας για τον άλλον. 


ΔΗΜΗΤΡΗΣ: - Πώς έγινε ο λαγός; 
ΝΙΝΑ (ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ): - Ένα μικρό αριστούργημα. Η καημένη η μαμά, έβαλε όλα της τα δυνατά. 
ΔΗΜΗΤΡΗΣ: -Το σημαντικό στο στιφάδο, είναι να βάλεις τα κρεμμύδια. 


Για να θυμηθούμε λίγο το νόστιμο αυτό φαγάκι, που μπορεί να γίνει ΚΑΙ ελαφρύ (παρά την φήμη που του αποδίδεται συνήθως ότι είναι δυσκολοχώνευτο και βαρύ), να πως το κάνω εγώ:

ΥΛΙΚΑ
  • 1 κιλό μοσχάρι 
  • 1 ποτηράκι (του κρασιού) ελαιόλαδο
  • 1 μέτριο κρεμμύδι
  • 1 ποτηράκι κρασί κόκκινο
  • 2 κουταλιές σούπας ξύδι
  • 1 φύλλο δάφνη
  • 4-5 κόκκοι μπαχάρι ολόκληρο
  • 1/2 κ.γ. κύμινο
  • 1 ξυλαράκι κανέλα
  • 1 κονσέρβα ντοματάκια ψιλοκομμένα
  • αλάτι, πιπέρι
  • 1,5 κιλό κρεμμύδια στιφάδου μικρά
  • Σωτάρουμε ελαφρά στο λάδι το κρέας με το κρεμμύδι ψιλοκομμένο. Σβήνουμε με το κρασί, προσθέτουμε τα μπαχαρικά , σκεπάζουμε και σιγοβράζουμε για περίπου 3/4 της ώρας μέχρι να μαλακώσει κάπως το κρέας (δεν προσθέτουμε νερό).
Στο μεταξύ ετοιμάζουμε τα κρεμμύδια ως εξής: τα βάζουμε σε κατσαρόλα με νερό (χωρίς να τα καθαρίσουμε από τις φλούδες τους) να πάρουν μια βράση.
Τα αφήνουμε για 5 λεπτά την κατσαρόλα μέσα στο βραστό νερό (αφού τα κατεβάσουμε από το μάτι της κουζίνας), τα στραγγίζουμε και τα ρίχνουμε σε κρύο νερό. Με αυτό τον τρόπο καθαρίζονται πανεύκολα.
Βράζουμε τα καθαρισμένα πλέον κρεμμυδάκια για 10 λεπτά και πετάμε το νερό. Αυτή ήταν η όλη διαδικασία με τα κρεμμύδια!


 
Στο κρέας που εντωμεταξύ μαγειρεύεται σε σιγανή φωτιά, προσθέτουμε τα κρεμμύδια, το ξύδι, τη ντομάτα και σιγοβράζουμε για ακόμα 1 ώρα περίπου μέχρι να μαλακώσουν καλά τα κρεμμύδια και να μελώσει η σάλτσα. 

Ωραίο φαγητό, με πεντανόστιμη σάλτσα που ταιριάζει ιδανικά με ένα απλό ρυζάκι ή με μπόλικο ζεστό ψωμάκι!

Εικόνες γεμάτες γλύκα!

Κρύο και χιόνι σε όλη την Ελλάδα αυτές τις μέρες, ωραίες οι εικόνες αλλά πολλά τα προβλήματα και οι αναποδιές λόγω του καιρού. 
Αντί άλλης κουβέντας λοιπόν και για να ευφρανθεί λίγο η ματιά μας...μερικά όμορφα γλυκά που φωτογράφισα τις προηγούμενες μέρες σε ευρωπαϊκό προορισμό.